My Blog

Hirap pala talaga pag kaw lang nag aackso para sa sarili mo noh? Sariling kayod sa pagluluto, paglalaba at xempre paglilinis..waaahh..

Nung pinaplano pa lang namin to ng ka-officemate ko..grabe excited ako xe first time kong mag-isa sa buhay..kaso super mega na-sad na agad ako kahit nung first day ng lipat ko pa lang..miss ko na agad bahay namin tska fam q, hayness..

maaus naman ung inupahan namin..5floors ung building..dun kami sa 3^rd floor..sa left wing ng building ung mga girls..tas dun sa right wing mga boys naman..hulaan mo kung saan ako? Well xempre sa right, hahaha,..joke lang..

nakakaboring lang pag gabi xe ala pa kaming sariling tv..music ever lang trip namin pag-uwi namin galing office. Pero merong rooftop kia pedeng mag sight-seeing, hahaha.. caloocan skyline ito… =)

Nagpla2no kaming mag overnyt dun sa rooftop minsan..hopefully matuloy…tas sana pedeng mag bon fire, hahaha..

Hayness..dami ko ng gustong -post sa blog ko nung mga nakaraan araw kaso lang walang tme..buhay nga naman parang lyf..Anyways, no nga ba ung mga pnagkabalahan q? Sa trabaho, well xempre lagi naman nanjan ang busy scheds, naks! Manager ito, wahehehe..Sa lovelyf? Aun, mejo nakadagdag busy nga talaga skin un..nde lang un dagdag prob pa, hahaha..what a life! Pero aus lang dapat laging postive para laging masaya..ika nga ng boss ko..”sadyang ganyan laang minsan masaya, minsan malungkot’..

sa totoo lang mejo nde q na-carry ung mga moments ko nung nakaraan..there are happenings na nde kinaya ng diosa powers ko..sobra aqng na sad at nagdrama (mega cry to, wahehehe)..pero xempre napg cp icp ko din na nde tama ung ganun tska papangit lang ako kakaiyak..harhar.

Ang nakakainis lang xe skin eh tipong alam ko na ngang drama mode ako lalo ko pang minomoment..mega music pa ko na pang senti…musta naman un diba? Para kong tanga..hahaha..

Pero ngaun oks na q =)..finally tanggap ko na..Ang kagandahan ko ay ’sang alamat at my pagka immortal (that’s the spirit)…maging happy lang lagi para bawas ng negative outcome..have a nice day guys..

i cant fight this feeling any longer

and yet im still afraid to let it flow

what started out as friendship, has grown stronger

i only wish i had the strength to let it show

i tell myself that i cant hold out forever

i said there is no reason for my fear

cause i feel so secure when we’re together

you give my life direction

you make everything so clear

and even as i wander

im keeping you in sight

you’re a candle in the window

on a cold, dark winter’s night

and im getting closer than i ever thought i might

and i cant fight this feeling anymore

ive forgotten what i started fighting for

it’s time to bring this ship into the shore

and throw away the oars, forever

my life has been such a whirlwind since i saw you

ive been running round in circles in my mind

and it always seems that im following you

cause you take me to the places that alone id never find

Sa araw-araw kong pagdaan sa footbridge na malapit dun sa work ko, lagi ko nakikita si Tatang sa tabing gilid ng hagdan.  Tahimik na nakaupo sa tabi habang sukbit ang isang malaking plastic na nde ko sure kung anong laman.  Sa tapat nya isang lata ng gatas na kalawang na ang nagsisilbing design.  Napansin kong maputi na ang lahat ng buhok ni Tatang.  Kulubot na maitim ang balat nya.  Minsan nakikita ko sya na may piraso ng tela na nakapalibot sa ulo nya.  Nde ko alam kung para san un at kung anong naitutulong nun sa kanya.  Kahit umuulan lagi nandun si Tatang bitbit nya ung kanyang payong na kulay maroon na sira-sira narin at marahil pinagtityagaan na lang.  Halos laylay na nga ang mga piraso ng metal na pangsuporta sa damit ng payong. Ang payong na bitbit nya ay halos kasing edad narin niya marahil…….. 

Nde lang naman si Tatang ang madalas na nandun.

Minsan, isang mainit na hapon ng sabado, may dalawang bata na ang tancha ko sa nasa edad na 5 hanggang 7 taong gulang.  Nakahiga sila sa gitnang parte ng foodbridge (ginawa nilang

kama

ung daan) habang yakap ng isang batang babae ang kapatid nito na mas bata sa kanya.  Tanging banner na nakasabit sa gilid ng foodbridge ang tumutulong sa kanila upang nde direktang mainitan o masinagan ng matinding init. Ginagamit nila ang anino ng makapangyarihang banner para sa kanilang dalawa.  Napansing kong mejo brown ang hair nilang dalawa, naisip ko nga na baka nagpakulay (daig pa ko, hehehe)..Madumi ang damit nila at gayundin ang kanilang balat.  Tila naglaro ng maghapon sa isang ulingan.  Nang kaming dalawa ng kasama ko napadaan sa tapat nila, narinig kong nagsalita ung isang bata (pinakamatanda sa dalawa) na nanghihinga ng barya para sa pagkain daw nila……. 

Mayroon ding mag-ina sa footbridge.

Isang babae na may karga sa munti nyang anghel ang kanyang nilalaro, habang nag-aabang ng mga taong may mabuting kalooban na magbibigay sa kanila ng kahit magkano.  Ang ganda tingnan ng ngiti ng bata.  Animo’y hindi nararamdaman ang pagkalam ng sikmura dahil sa akap ng ina niya.  Ang ina naman niya na nde kakakitaan ng pagkabigat sa pagkarga sa kanya ay malambing na nilalaro ang anak.  Napatingin ang babae sa akin ng ako ay dumaan……… 

Hindi lamang ang bigat ng mga taong dumadaan dito ang dinadala ng ‘footbridge’ pati narin ang kanya-kanyang drama ng buhay ng bawat taong tumatawid at pumuwesto dito…… 

Got

ur

date already? Naks! Ako, well same as before but no bitterness at all..i am happy for what I have right now.  I’m enjoying my life having no commitment to anyone..Ian and I were planning to wear black tomorrow as we celebrate valentine’s day, wahehehe..We are people enjoying the beauty of dandruff free, wahahaha..we are part of CLEAR celebrations for happy hearts day..

Mr. Kuma from the other office (we’re both leasing to same building) asked Ian and I to go out for a date this Friday..hahaha..well I just don’t know if he’s serious to that..KUMA is not his real name, that’s our code name for him..sama namin,hehehe…He used to remind me of KUMA from SHAIDER, he is big (fat-man) with black complexion.  But he’s really kind.  He’s always ready of greeting us and got a sincere smile for everyone.  He’s like a big daddy to us, cute noh! Hehehehehe

“Love is in the air,” nakikita mo ba? Hahaha..have a happy life guys..may you have a healthy heart full of faith, hope, courage, sincerity and love this valentine’s season..Let us not forget to thank GOD for all the blessings!..mwuah! =)

Kgrabe sabi sa news gumaganda na daw takbo ng economy natin. Hayness, as of this moment nde ko pa rin ramdam noh..taas parin kia ng bilihin..Kagabi lang galing ako sa palengke at mustahin mo naman ang presyo ng isda, hayness ang mahal kia..Ung galunggong na sabi nila dati eh ulam pang mahirap ngaun nde na..noodles na uso ngaun. Sabi ni Sen. Manny Villar mga 3years pa daw bago maramdaman na tlgang umangat na nga tau..sana nga..hmp!

Ang America bumababa ung economy, mejo nalurkey tuloy ako dun sa sinabi ng ‘sang nanay na naghahatid ng food dun sa office namin..Pano ba naman ang chika nya “na-predict na raw before pa na bababa ang economy ng America at ito dw ang magiging dahilan ng 3rd World War..hayness..kakatakot kia un..

Anyway, sabi ko nga pag ako naging President ng Pilipinas, equal distribution of wealth ang gusto ko, wahehehe..ung sobrang pera ng mga mayayaman bibigay ko sa mga naghihirap, para patas lahat..walang gulangan at lahat pantay-pantay..I think ito ang totoong equal rights na sinasabi nila..wahehehe…Usually kasi ang nangyayari (based on my observations), pag mayaman or mukhang mayaman ung ‘sang tao mas mganda ung pakikitungo ng mga tao sa paligid nya..super mega galang sila…pero pansinin mo pag nde naka pustura ung tao na un..hala mega bastos kia sila, palibhasa lam nila na walang laban ung tao..hayness talga..so nasan na yang “equal rights” na sinasabi nila? Kamote lang kainis..Kia nga mas okey sakin ang equal distribution of wealth…

Hmm..naisip ko rin bakit kia nde na lang magkaron ng uniformity ang mga tao..uniform pagdating sa damit..sa style, color and design..aus diba? At least maganda tingnan parang mga langgam hahahaha….

Lamig ng hangin sa labas ng sasakyan dala narin siguro ng hangin na malayang dumadaan sa mga bintana ng jeepney.  At habang malakas ang hangin na dumadaan sa bintana nito ayun ung maganda kong hair at bangs mega nilipad na kagrabe…wish ko lang na maayos ko pa ito mamaya pagdating ko sa trabaho.  Pano ba naman kasi kung pano natuyo ang buhok ganun na sya magahapon.  Astig diba? Eh pano kung mega taas sya ng natuyo, mustahin mo naman ung buhay ko nun..

Karamihan ng mga kasakay ko ngaun eh mga natutulog na.  Ung iba naman mega nagmomoment habang nakatingin ng malayo sa daan.  Meron naman simpleng tanaw lang sa bawat daanan ng sasakyan.  Ako? Aun, mega concern sa hair ko at mega observe lang sa paligid.

I wonder kung ano iniisip nila habang nsa sasakyan…hehehe..simpleng tsismosa lamang..Hmm..nde nman sa gnun, wala lang curious lang aq..Ako kasi pag nasa sasakyan dami kong minomoment..Iba-iba bawat araw.. Pag papasok ako sa trabaho, inaalala ko kung anong mga activities ang dapat kong gwin for that day.  Ano target kong ma accomplish..at ung mga bagay na dapat kong pagkaabalahan the whole day. 

Pero di naman always gnun noh..xempre my moment din na inalala ko kung ano meron sa bahay lalu na kung umalis aq na may conflict kay Mader, wahehehe..lately lagi na lang kami nagkakatampuhan. 

Minsan din mega flashback lang dun sa favorite movie ko na napanood or dun sa palabas kagabi..lalu na pag kakakilig ung moment na un..wahehehehe..siguro somehow im wishing na ngyayari nga talaga un in real life..

Pagpa-uwi naman ako mega antok lang ako sa sasakyan kia la narin maxadong moment.  Pero minsan pag masama loob ko or merong event sa office na nde ko maxadong ngustuhan, buong biyahe hanggang kinabukasan pagpasok ko part un ng moment ko..sawi talaga..

Balik tayo sa sasakyan…hmm. Ung driver seryoso sa pagdadrive nde man lang ngumingiti.  Parang kalaban ang buong mundo sa taray look. 

Maxadong tahimik sa loob ng sasakyan.  Makina lang ng jeep ung naririnig ko, kainis wala man lang music, kaboring tuloy.  Buti pa ung isang babae naka mega headset xa.  I bet drama pinakikinggan nun, wahehehe…

Why?  I don’t know…baka siguro dahil malamig tas nakakarelax…wahehehe…gusto ko mga love songs…lalu na ung mga oldies..tho ok din ung ibang music today..

Sabi ko nga kay Ian mas feel kong mag moment pag nag memega rain sabay magtatampisaw sa tubig baha habang bitbit ung radio…hahahaha..tas magbabasaan kau ng irog mo dun sa baha na kulay black or chocolate sabay smile ng super sweet..naks!  ganda ng

plano

..

Pero pwede din naming magmoment kahit lang rain eh…dala ka ng radio sa daan tas patugtog ka ng love song tas nun magtampisaw ka sa kanal or if gusto mo sama mo rin ung irog mo..dun kaung dalawa..Naman ang sweet..wahahahaha…

Kainis naman nag end na kagabi ung Patayin sa sindak si Barbara..gusto ko pa naman un..xe sarap takutin ng mga sisters ko tsaka ung isang kapitbahay namin na bata…wahehehe…

Love reveal in time….

Sabi ng song "Love reveal in time daw”.  Naks ang drama..This time love is for real, all the love will reveal in time…naman para ba skin yan? Wala lang when I heard the song nagustuhan ko lang.  Kaso lang nde ko lam ung title ng song…syang ganda pa naman ng lyrics…